Een keukengids voor afmeten: grammen, kopjes en lepels

Een praktische gids voor afmeten met of zonder weegschaal: waarom grammen beter zijn dan kopjes, wat een Turks waterglas en lepels ongeveer bevatten en hoe u maten consistent houdt.

Door keukenteam van yemekten · · 3 min leestijd

Afmeten lijkt het simpelste onderdeel van koken: één kopje bloem, één lepel suiker. Toch komt hetzelfde recept bij twee mensen vaak anders uit. De oorzaak is meestal niet de ingrediënten, maar het afmeten. Heeft u thuis geen weegschaal, dan werkt u verder met kopjes en lepels. Heeft u er wel een, dan maakt alles omrekenen naar grammen het leven makkelijker. Deze gids zet op een rij waar u op moet letten als u tussen die twee schakelt.

Eerst een simpel feit: maten met kopjes en lepels zijn niet exact. Zelfs twee glazen in dezelfde keuken hoeven niet gelijk te zijn. Daarom staat er in recepten "ongeveer". Wat telt, is dat u consequent hetzelfde kopje gebruikt en weet hoeveel precisie een recept echt nodig heeft.

Waarom grammen beter zijn dan kopjes

Bloem, suiker, bulgur en linzen nemen dezelfde ruimte in, maar wegen niet hetzelfde. Eén glas bloem is ruwweg 100 tot 125 gram, terwijl hetzelfde glas kristalsuiker ongeveer 170 tot 200 gram is en bulgur ongeveer 150 tot 180 gram. De reden is simpel: elk ingrediënt heeft een andere korrelgrootte en laat andere ruimtes over. Druk de bloem aan en hetzelfde glas wordt veel zwaarder; zeef het en vul het los en u krijgt het omgekeerde. Het glas lijkt vast, maar wat erin gaat hangt van uw hand af. Grammen meten het ingrediënt zelf, dus als een baksel mislukt, kunt u nagaan waar het is veranderd.

Bij cakes, gebak en brood valt dat verschil meteen op. In soep of stoofpot maakt een paar gram nauwelijks uit. Heeft u een weegschaal, dan is bloem, suiker en bulgur direct wegen de veiligste weg. Heeft u die niet, dan komt u met hetzelfde glas van begin tot eind een heel eind.

Het Turkse glas en de lepels

In een Turkse keuken is de eerste maat waar u aan denkt de su bardağı, het waterglas. Een klassiek exemplaar bevat ongeveer 200 tot 240 milliliter, maar niet elk glas thuis is hetzelfde. Het theeglas met het smalle middel bevat ongeveer 100 milliliter. Een eetlepel rekent men op ongeveer 15 milliliter, een theelepel op ongeveer 5 en een dessertlepel op ongeveer 10. Dit zijn maten tot de rand gevuld.

Het loont de moeite deze getallen één keer tegen uw eigen kopjes te controleren. Vul een glas met water en tel hoeveel lepels erin gaan. Zo ziet u het verschil tussen het glas uit een recept en dat van u.

Vlak of met een bergje

Er zijn twee manieren om een lepel te vullen. Een vlakke lepel is er een die u recht over de rand hebt afgestreken. Een lepel met een bergje draagt een klein hoopje boven de rand. Poeders zoals bloem, cacao, bakpoeder en zout meet men meestal vlak af. Losse, volumineuze dingen zoals gehakte peterselie, geraspte kaas of gehakte walnoten meestal met een bergje. Staat het niet in het recept, dan is vlak de veiligere lezing.

Vloeistoffen afmeten

Vloeistoffen zijn makkelijker. Melk, water en olie meet men op volume. Zet de maatbeker op een vlakke ondergrond, buig door tot ooghoogte en lees de streep af. Meet u met een waterglas, vul het dan tot de rand zonder morsen. Olie en water nemen dezelfde ruimte in, dus 200 milliliter olie en 200 milliliter water staan op dezelfde streep; hun gewicht verschilt, maar een recept dat om volume vraagt, geeft daar niets om. Voor kleine hoeveelheden is een lepel genoeg.

Een paar praktische tips

  • Zet de kom op de weegschaal en stel die op nul voordat u er iets bij doet.
  • Schep de bloem in het kopje in plaats van het kopje door de zak te scheppen.
  • Druk bruine suiker alleen aan als het recept dat zegt.
  • Gebruik binnen één recept steeds hetzelfde kopje en dezelfde lepel.
  • Vraagt het recept om gezeefde bloem, zeef dan eerst en meet daarna af.
Delen