ตู้เครื่องเทศมักเป็นมุมหนึ่งของครัวที่ถูกยัดไว้บนชั้นเดียว เต็มไปด้วยซองที่เปิดค้างไว้ แต่อาหารหนึ่งจานมักมีรสชาติขึ้นอยู่กับเครื่องเทศเพียงไม่กี่หยิบมือ รายการด้านล่างนี้คือเครื่องเทศและสมุนไพรแห้งสิบชนิดที่ควรมีไว้เริ่มต้นสำหรับครัวที่นิยมอาหารตุรกี คุณไม่จำเป็นต้องมีครบทั้งหมดในทีเดียว ซื้อเท่าที่ทำอาหาร สังเกตว่าคุณหยิบอะไรบ่อย ตู้ของคุณก็จะค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างเอง
ที่นี่ไม่มีปริมาณตวง เพราะแต่ละจานมีสมดุลของตัวเอง สิ่งสำคัญคือรู้ว่าเครื่องเทศแต่ละชนิดทำหน้าที่อะไร ที่เหลือให้รสชาติและความเคยชินจัดการเอง
สิบชนิดแรก และหน้าที่ของมัน
- พริกไทยดำ: ความเผ็ดร้อนที่คมแต่กลมกล่อม เข้ากับเกือบทุกอย่าง เป็นสัมผัสสุดท้ายของซุป ลูกชิ้น และสลัด
- พุลบีเบอร์ (พริกป่นตุรกี): ความเผ็ดอ่อน ๆ ที่มีน้ำมันเล็กน้อยและกลิ่นรมไฟจาง ๆ โรยบนซุปถั่วเลนทิล ไข่ หรือเมเซโยเกิร์ต
- ยี่หร่า: รสอุ่นแบบกลิ่นดินที่ดึงรสของเนื้อและพืชตระกูลถั่วให้รวมกันในลูกชิ้น เคบับ และอาหารจากถั่วลูกไก่
- สะระแหน่แห้ง: เย็นสดชื่น อยู่ในจาซิก (เมนูโยเกิร์ต) ซุปโยเกิร์ต และโรยบนมันฝรั่งทอดหรือบวบ
- ออริกาโนแห้ง: เหมือนเนินเขาแห้งในขวด ใช้ในน้ำสลัดน้ำมันมะกอก บนเตาย่าง และกับผักอบ
- ปาปริกา หรือ อิโซต: ปาปริกาหวานให้สีและความลึกอย่างนุ่มนวล ส่วนอิโซตให้ความเผ็ดที่เบากว่าและมีกลิ่นรมไฟมากกว่า ในซุปและเคบับของตุรกีตะวันออกเฉียงใต้
- ซูมัก: เปรี้ยวและออกผลไม้เล็กน้อย โรยบนสลัดหัวหอม ข้างเคบับ หรือบนข้าว
- อบเชย: อุ่นและหอมหวาน ใช้ในพุดดิ้งข้าวและของหวานแอปเปิล และในอาหารเนื้อบางจานด้วย
- ใบกระวาน: ให้กลิ่นไม้ลึก ๆ แก่ทุกอย่างที่เคี่ยวใส่ ใส่ในอาหารตุ๋น พืชตระกูลถั่ว และของดอง แล้วคีบออกก่อนเสิร์ฟ
- ผักชี หรือ ออลสไปซ์: เมล็ดผักชีมีรสอุ่น ๆ ปลายเปรี้ยวคล้ายส้ม ส่วนออลสไปซ์ให้รสเหมือนอบเชย กานพลู และพริกไทยรวมกัน ทั้งสองอย่างใส่ในไส้และอาหารเนื้อ
การเก็บรักษาคืองานครึ่งหนึ่ง
แสง ความร้อน และอากาศทำให้เครื่องเทศเสื่อมเร็วที่สุด ชั้นวางข้างเตาเป็นที่ที่หยิบง่าย แต่โหลที่วางไว้ตรงนั้นจะเสียกลิ่นเร็วขึ้นมาก โหลแก้วที่ปิดสนิทในตู้ที่เย็นและมืดคือจุดเริ่มต้นที่ดี การย้ายของจากซองใส่โหลเล็กช่วยให้ทั้งความเป็นระเบียบและกลิ่นคงอยู่ อย่าจุ่มช้อนเปียก ๆ ลงในโหล เพราะความชื้นทำให้เครื่องเทศจับตัวเป็นก้อน
ปริมาณก็สำคัญ ซื้อแค่พอที่คุณจะใช้หมดภายในหนึ่งปี ถุงใหญ่ดูถูกกว่า แต่ครึ่งหนึ่งจะเก่าเสียรส การซื้อปริมาณน้อยแต่บ่อยช่วยให้เครื่องเทศสดและทำให้ลองของใหม่ได้ง่ายขึ้น
สดหรือเก่า?
มีสองสัญญาณที่บอกว่าเครื่องเทศเลยจุดดีที่สุดไปแล้ว: สีจางลงและกลิ่นอ่อนลง ถูเครื่องเทศหนึ่งหยิบมือระหว่างนิ้วแล้วดม ถ้าไม่ได้กลิ่นที่ชัดเจนแล้วละก็ ตอนนี้มันเป็นแค่ผงเฉย ๆ สมุนไพรแห้งก็เช่นกัน ถ้าบดในมือแล้วแตกเป็นผงละเอียด แปลว่ารสชาติหายไปแล้ว เครื่องเทศที่เก่ามักไม่มีอันตราย แค่มีรสน้อยลงเท่านั้น ถ้าคุณได้กลิ่นอับ ความชื้น หรือก้อนแข็ง ให้ทิ้งไป (ข้อมูลทั่วไป)
แบบเม็ดหรือแบบป่น?
เครื่องเทศแบบเม็ดมักเก็บกลิ่นได้นานกว่า เพราะน้ำมันที่พากลิ่นออกมาสัมผัสอากาศมากขึ้นเมื่อถูกป่น การซื้อพริกไทย ยี่หร่า และผักชีแบบเม็ดแล้วป่นเองเมื่อใช้เป็นวิธีที่ดี แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมีเครื่องบด ถ้าไม่มี เครื่องเทศป่นปริมาณเล็ก ๆ ก็ดีกว่าถุงใหญ่
มีการคั่วด้วย การหมุนเมล็ดทั้งเมล็ดในกระทะแห้งด้วยไฟอ่อนประมาณหนึ่งนาที จนได้กลิ่น ช่วยปลดปล่อยรสชาติได้ชัดเจน ต้องสั้นไว้: เกินหนึ่งนาทีจะเริ่มไหม้ และเครื่องเทศที่ไหม้แล้วไม่สามารถกู้ด้วยส่วนผสมอื่นในจาน
จุดเริ่มต้น ไม่ใช่กฎ
สิบโหลเพียงพอที่จะตั้งครัว แต่ไม่พอที่จะปิดครัว ในบางบ้านใช้ยี่หร่าทุกวัน ในบ้านอื่นไม่เคยเปิดเลย รสชาติและความเคยชินเป็นตัวตัดสิน อ่านรายการนี้เป็นข้อเสนอแนะมากกว่ากฎ แล้วสร้างตู้ของคุณรอบ ๆ สิ่งที่คุณทำอาหารบ่อยที่สุด


